Istanbul English

I have chosen this fairly simple photograph to show you how to deal with tonal values and manipulate them if necessary. I did the sketches using a 4B pencil with a blunt tip to prevent meticulous detailing.


First, draw the large contour shape and the shoreline. Next, I drew some light “enrichment shapes” in the “dark” example, in which I did not focus on reality so much as on creating a pleasing light pattern across the image from left to right. After that I indicated the dark silhouette of the city using vertical shading, and the sky and water using lighter shading. You can see that I limited myself to three tonal values: the lightest value to suggest light hitting the buildings and to add liveliness to an otherwise dark, dull silhouette. Also note that the dark value of the bridge has been absorbed into the whole of the subject (in the second example, the bridge gets center stage). Finally I want to point out that the minarets and the added suggestion of a boat serve as connecting elements between the main subject and the sky and water respectively. The three elements making up the image – sky, middle ground, and water – would be too separate otherwise.


In the second example, the same composition is translated into a background in middle value, light value for sky and water, while the suggestion of the bridge is the focal point here, which gets the maximum value contrast. A few vertical connecting elements have been added here too, not because it looks nice, but because the subject demands it (the dividing line between bridge and water would otherwise be too harsh). Now, to develop such an example in watercolors based on these sketches is simply delicious. But we are not nearly there yet. You will have to know a lot more about tonal values to produce decent work, not just once by accident, but again and again, because you have mastered the basics.
Kees.


Enhanced by Zemanta

De juiste toon

We zetten de reeks over “het liegen van de werkelijkheid” vandaag weer voort.We hebben de vorige keer gezien dat je het ook wat deftiger kan noemen “transformatie van de realiteit door selectie en reductie”. Maar van deftige woorden   leer je in de regel weinig, dus ik beloof het zo simpel mogelijk te houden.   O ja, voor ik verder ga, als je in deze reeks afbeeldingen aantreft, is dat te danken aan Edo Hannema die me met raad en daad heeft bijgestaan. Ikzelf ben namelijk een oen (ook) op computergebied. Nu de praktijk nog.   Volgens mij bestaat een goed schilderij uit grote vormen en een beperkt toon- en kleurgebruik. Ik ben me ervan bewust dat dit een persoonlijke opvatting is, dus als je mijn woorden in twijfel trekt, kun je altijd nog naar een andere docent.   Laten we voorlopig de KLEUR even vergeten. Dat komt later.Ik wil het probleem GROTE VORMEN en BEPERKTE TONEN   wél beide behandelen omdat ze verband met elkaar houden. Ik ga deze reeks in een soort cursusvorm gieten, waarbij we geleidelijk, in een rustig tempo, resultaat bereiken. Stel we willen een gezicht op een stad met een wirwar aan huizen, auto’s en mensen schilderen. Waar begin je? Probeer ten eerste niet aan huizen, auto’s en mensen te denken, maar aan vormen. dus GEEN DINGEN maar VORMEN. Knijp daartoe je ogen wat samen zodat veel details wegvallen en je alleen de hoofdvormen in een bepaalde toonwaarde overhoudt. Versimpel daarbij de toonwaarden: een lichte, een donkere en een middentoon. Schets dit eerst op klein formaat met potlood, houtskool of zwarte verf of inkt.   Probeer daarbij vormen met gelijke toonwaarde met elkaar te laten versmelten tot een samenhangend toonwaardepatroon. Hoe lager het aantal geïsoleerde vormen hoe beter. Nog één advies: breng niet te veel nuances aan in zo’n toonvlak, dat zou het gewenste tooncontrast teniet doen.   

Kees

A Good Start

Most paintings, whether watercolors or other media, fail even before the first brushstroke is applied. How come?   Beginners, but often even advanced painters as well, tend to want to imitate reality.   I think this is not the purpose of painting. A painting demands something else: transformation through selection and reduction. Ask yourself: “what do I leave out, what do I add, what do I change in order to make a good painting”.   The result will always be more “beautiful” than reality, and show a decorative and monumental quality.   Generally this simplifying of reality comes down to LARGER SHAPES AND LIMITED TONAL VALUE AND COLOR.   So the first lesson is: Limit yourself to the main shapes and leave out many details.   Don’t use too many nuances of value: a light, a middle, and a dark value are enough.   Limit yourself to a harmonious color palette of three to at most five colors.   As you can see, you have to tweak reality a little for better results.   To this end, I always make small preliminary sketches using a soft pencil. I often use a carpenter’s pencil to avoid getting fussy with too many details.   In my experience, painting based on such a preliminary sketch gives a better result than painting directly from reality,  which gives way too much visual information.   You will have guessed that I prefer a suggestive rendering to a detailed one.   By the way, fewer brushstrokes means fewer chances of making mistakes.   In short, elimination of all unnecessary elements results in an “economical beauty”,  which makes the subject more beautiful than it is in reality.  

Kees