I can do that too!

In the previous lessons you saw that a painting gains force when you strengthen the value contrast by reducing nuances.
Painting with only three tonal values almost guarantees successful work.
The ability to express yourself in a limited value pattern is the most important key to learning to paint well.
So: the basis for a good composition is not what you see before you, what IS there, but what SHOULD BE there.
Combine similar values, avoid having too many dark accents in the light area, and too many light ones in the shade.
Don’t scatter details across the painting, but limit them to the area in and around the focal point (more about that later).

Rowland Hilder was a master of such a limited value palette.
The photo shows a cluttered, chaotic scene with an excess of tonal values, so we must simplify.

Turning this scene into a strong painting requires some thought.
The value sketch shows that considerable changes were made, but notice in particular how the tonal values have been forged into a whole. The painter has manipulated reality to suit his purpose by letting values melt together to form a unity.
After all, a good painting is more important than an accurate rendering.
When we merge shapes by unifying values, we achieve an increased abstraction of the overall composition.
This makes for a stronger painting that transcends the “pretty picture”.
Study this example thoroughly, and make a few such sketches of your own.

You learn only by doing, just as someone who only reads cookbooks will never be a good cook either.
Watercolor technique is not that difficult. It is made difficult by bad teachers.
A good instructor can teach you the technique on a rainy day,
so you will never again sigh with discouragement: “I’ll never learn this”,
but through a simplified approach make you exclaim:
“I can do that too!”

Information: keesvanaalst.nl
(Next lesson: COLOR)


Ik heb deze betrekkelijk eenvoudige foto gekozen om te laten zien hoe je met toonwaarden kunt omgaan en ze zo nodig kunt manipuleren. De schetsen heb ik gemaakt met een 4B potlood met een stompe punt om pietluttig gedetailleer te voorkomen.

Teken eerst de grote omtrekvorm en de oever. Vervolgens heb ik in het “donkere”voorbeeld wat lichte “verrijkingsvormen”getekend waarbij ik niet zozeer op de werkelijkheid heb gelet maar wel op een aangenaam licht patroon dat van links naar rechts over her het beeld loopt. Daarna heb ik met verticale arceringen het donkere silhouet van de stad aangegeven en met lichtere arceringen lucht en water. U ziet dat ik me tot drie toonwaarden heb beperkt: de lichtste om lichtval op gebouwen te suggereren en wat levendigheid in een anders donker, saai silhouet te brengen. Let er ook op dat ik de donkere toon van de brug heb laten opgaan in de totaliteit van het onderwerp (in het tweede voorbeeld heb ik hem het woord gegeven). Tenslotte merk ik op dat de minaretten en de suggestie van toegevoegde boot als verbindende elementen tussen hoofdmotief en lucht resp. water dienen. De voorstelling zou anders te veel uit drie losstaande vormen bestaan: lucht, hoofdmotief en water.

In het tweede voorbeeld is hetzelfde motief vertaald in een achtergrond in halftoon, lichte tonen voor lucht en water, terwijl de focus hier op de gesuggereerde brug is gericht die dan ook het grootste tooncontrast krijgt. Ook hier zijn als verbindende elementen een paar verticalen aangebracht, niet omdat het zo leuk staat maar omdat het onderwerp daarom vraagt(de scheiding tussen brug en water zou anders te hard worden). Als we nu zo’n voorbeeld aan de hand van de schetsen in aquarellen uitwerken, kun je daar” je vingers bij aflikken, om de woorden van Rutte te gebruiken. Maar zover zijn we nog lang niet. U zult nog veel meer over toonwaarden moeten weten om verdienstelijk werk te kunnen maken, niet één keertje per ongeluk, maar keer op keer, omdat u de basiskennis in uw vingers heeft. 

Tot de volgende keer,

Istanbul English

I have chosen this fairly simple photograph to show you how to deal with tonal values and manipulate them if necessary. I did the sketches using a 4B pencil with a blunt tip to prevent meticulous detailing.

First, draw the large contour shape and the shoreline. Next, I drew some light “enrichment shapes” in the “dark” example, in which I did not focus on reality so much as on creating a pleasing light pattern across the image from left to right. After that I indicated the dark silhouette of the city using vertical shading, and the sky and water using lighter shading. You can see that I limited myself to three tonal values: the lightest value to suggest light hitting the buildings and to add liveliness to an otherwise dark, dull silhouette. Also note that the dark value of the bridge has been absorbed into the whole of the subject (in the second example, the bridge gets center stage). Finally I want to point out that the minarets and the added suggestion of a boat serve as connecting elements between the main subject and the sky and water respectively. The three elements making up the image – sky, middle ground, and water – would be too separate otherwise.

In the second example, the same composition is translated into a background in middle value, light value for sky and water, while the suggestion of the bridge is the focal point here, which gets the maximum value contrast. A few vertical connecting elements have been added here too, not because it looks nice, but because the subject demands it (the dividing line between bridge and water would otherwise be too harsh). Now, to develop such an example in watercolors based on these sketches is simply delicious. But we are not nearly there yet. You will have to know a lot more about tonal values to produce decent work, not just once by accident, but again and again, because you have mastered the basics.

Enhanced by Zemanta